Διαφορά μεταξύ σιλικόνης χαμηλής θερμοκρασίας και σιλικόνης υψηλής θερμοκρασίας;

Τα σενάρια εφαρμογής της σιλικόνης γίνονται όλο και πιο ποικίλα, με τη σιλικόνη χαμηλής θερμοκρασίας και τη σιλικόνη υψηλής θερμοκρασίας να είναι κατάλληλες για διαφορετικά περιβάλλοντα θερμοκρασίας και ανάγκες παραγωγής λόγω των μοναδικών πλεονεκτημάτων απόδοσής τους. Αν και και τα δύο ανήκουν στην κατηγορία της σιλικόνης, υπάρχουν σημαντικές διαφορές στις χημικές συνθέσεις, τις απαιτήσεις διεργασίας, την απόδοση και τα σενάρια εφαρμογής. Αυτό το άρθρο αναλύει τις διαφορές μεταξύ των δύο από βασικές διαστάσεις, παρέχοντας ακριβείς αναφορές για την προμήθεια και την εφαρμογή στη βιομηχανία.

Η βασική διαφορά μεταξύ σιλικόνης χαμηλής θερμοκρασίας και σιλικόνης υψηλής θερμοκρασίας
1. Διαφορετικό εύρος αντοχής στη θερμοκρασία και φόρμουλα. Το κύριο πλεονέκτημα της σιλικόνης χαμηλής θερμοκρασίας είναι η προσαρμοστικότητά της σε περιβάλλοντα εξαιρετικά χαμηλής θερμοκρασίας. Η δομή βελτιστοποιείται με την εισαγωγή αλυσίδων μεθυλοφαινυλοσιλοξάνης στην μοριακή αλυσίδα. Το τυπικό εύρος αντοχής σε χαμηλή θερμοκρασία είναι -40 ℃ έως 120 ℃. Το βασικό της πλεονέκτημα είναι ότι δεν γίνεται εύθραυστη σε χαμηλές θερμοκρασίες και έχει χαμηλό ρυθμό μόνιμης παραμόρφωσης συμπίεσης. Η σιλικόνη υψηλής θερμοκρασίας είναι κυρίως κατασκευασμένη από βινυλοσιλικόνη, με την προσθήκη ανθεκτικών στη θερμότητα παραγόντων για την ενίσχυση της σταθερότητας. Το κανονικό μοντέλο μπορεί να αντέξει θερμοκρασίες από 200 ℃ έως 300 ℃ για μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ το ειδικό μοντέλο μπορεί να αντέξει υψηλές θερμοκρασίες 400 ℃ για σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ παράλληλα διαθέτει βασική αντοχή στο κρύο -65 ℃.
2. Διαδικασία θείωσης και χαρακτηριστικά παραγωγής: Το τζελ σιλικόνης χαμηλής θερμοκρασίας υιοθετεί τεχνολογία ταχείας βουλκανισμού χαμηλής θερμοκρασίας, η οποία μπορεί να σχηματιστεί στους 120 ℃ χωρίς την προσθήκη παραγόντων βουλκανισμού ή δευτερογενή βουλκανισμό. Η διαδικασία παραγωγής δεν παράγει απόβλητα αέρια, το προϊόν δεν έχει οσμή και η σταθερότητα των διαστάσεων είναι καλύτερη. Η σιλικόνη υψηλής θερμοκρασίας είναι ως επί το πλείστον μια διαδικασία βουλκανισμού θέρμανσης δύο συστατικών που απαιτεί χύτευση βουλκανισμού σε θερμοκρασίες άνω των 180 ℃. Ορισμένα προϊόντα απαιτούν δευτερογενή βουλκανισμό για τη βελτίωση της απόδοσης και ο κύκλος παραγωγής είναι σχετικά μεγάλος. Ωστόσο, τα χυτευμένα προϊόντα έχουν καλύτερη αντοχή στο σχίσιμο και αντοχή στη γήρανση, καθιστώντας τα κατάλληλα για μεγάλης κλίμακας τυποποιημένη παραγωγή.

Μόνο με την ακριβή διάκριση των βασικών διαφορών μεταξύ σιλικόνης χαμηλής θερμοκρασίας και σιλικόνης υψηλής θερμοκρασίας μπορούμε να επιτύχουμε ακριβή αντιστοίχιση μεταξύ των ιδιοτήτων του υλικού και των απαιτήσεων εφαρμογής, διασφαλίζοντας την αξιοπιστία του προϊόντος και βελτιστοποιώντας το κόστος παραγωγής. Με την ανάπτυξη της τεχνολογίας σύνθεσης, τα όρια απόδοσης μεταξύ των δύο διευρύνονται σταδιακά, αλλά η βασική τοποθέτηση με βάση την προσαρμοστικότητα στη θερμοκρασία είναι ακόμα η βασική βάση για την επιλογή. Επομένως, είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε τις διαφορές μεταξύ των δύο.